مقایسه دیفیوزرهای هوادهی دیسکی و لوله ای در پکیج های تصفیه فاضلاب

دیفیوزرهای دیسکی یا صفحه­ های مستقیماً روی قاب پشتیبانی پیچ می­ شوند و از طریق آن ها هوا از قسمت مرکزی بین قاب پلاستیکی دیفیوزر و یک دیافراگم تامین می­ شود. بادشدن دیافراگم باعث بازشدن روزنه ­هایی می ­شود که به طور مساوی در تمام سطح آن توزیع شده و هوا به شکل حباب­های ریز به فاضلاب نفوذ می­ کند. هنگامی که جریان هوا قطع می­ شود، دیافراگم به موقعیت اولیه خود باز می ­گردد و روزنه ­ها بسته می ­شوند. با توجه به روش طراحی و نصب دیفیوزرهای دیسکی ، 20 تا 30 سانتی متر عمق راکتور فاقد حجم فعال هوادهی و تنها فاضلاب بالای آن فاصله هوادهی خواهد شد.

دیفیوزرهای لوله ­ای قادر به هوادهی فاضلاب اطراف خود هستند که کمی اختلاط فاضلاب را مستقیماً بالای کف مخزن نسبت به دیفیوزرهای دیسکی بهبود می ­بخشند. معمولاً عمر سرویس بدون خرابی دیفیوزرها توسط سازندگان آن 5 تا 10 سال تخمین زده شده است. در حال حاضر، دیفیوزرهای لوله ­ای یکی از رایج­ترین انواع دیفیوزرها حباب ریز را تشکیل می ­دهند. این لوله ­ها توسط یک غشاء پوشیده شده و با سوراخ ­ها یا شکاف ­های مناسب بریده شده­ اند. آن ها در طول­ های مختلف، 1-5/0 متر، موجود هستند و با اتصالات مهر و موم شده به پروفیل­های فولادی یا پلاستیکی، به عنوان مثال، قاب­های پشتیبانی متصل می ­شوند. معمولا مواد غشایی بسته به ترکیب فاضلاب هوادهی شده انتخاب می ­شود. غشاهای EPDM (اتیلن پروپیلن دی­ان مونومر) از یک لاستیک مقاوم در برابر عوامل مکانیکی و شیمیایی ساخته می ­شوند.

در این تجهیزات نیز در جریان هوای ورودی، غشاء کشیده شده و بسته به میزان جریان هوا، روزنه ­ها بسته یا باز می ­شوند. هنگامی که هوا قطع می ­شود، روزنه های غشاء بسته می ­شود و از نفوذ فاضلاب به سیستم هوادهی جلوگیری می­ کند. نسل‌های قدیمی‌ EPDMها حاوی مقدار زیادی نرم‌ کننده ‌های اکسیدکننده بودند که روند فرسودگی را تسریع می‌ کرد یا حتی منجر به ترک خوردن غشاها می‌شد. اگر هوادهی ثابت توصیه شود و خطر قطع­شدن هوای فشرده وجود نداشته باشد، بهتر است به استفاده از دیفیوزرهای سرامیکی گرانتر اکتفا کرد. آنها از یک ماده متخلخل تشکیل شده اند که مخلوطی از سنگریزه­های کوارتز گرد و یک رزین مصنوعی است. اگرچه احتمال خطر انسداد در صورت قطع هوادهی افزایش می ­یابد، اما اگر به درستی مورد استفاده قرار گیرد، طول عمر بیشتری نسبت به دیفیوزرهای غشایی دارد. همچنین مصرف انرژی برای هوادهی فاضلاب را کاهش می ­دهد و بنابراین هزینه ­های عملیاتی فاضلاب نیز را کاهش می­ یابد

.

دیفیوزر دیسکی مزایا                                             معایب		دیفیوزر لوله ­ای مزایا                                             معایب
حداقل نیازهای نگهداری: دیفیوزرهای دیسکی به تعمیر و نگهداری نسبتا کمی نیاز دارند. آنها در مخازنی که تعمیر و تعویض دیفیوزرها چالش برانگیز است مفیدتر هستند.	به مساحت بزرگ‌تری نیاز دارد:	تعداد زیادی از دیفیوزرهای لوله می­توانند در یک مخزن نسبتاً متوسط قرار بگیرند. شناوری خنثی: دیفیوزرهای لوله ای به طور خنثی شناور هستند. این ویژگی به آنها در طرح بندی هوادهی خاصی مزیت می دهد.	نیازهای تعمیر و نگهداری بالاتر: دیفیوزرهای لوله ای معمولاً به سطوح بالاتر تعمیر و نگهداری نسبت به دیفیوزرهای دیسکی نیاز دارند، اگرچه استفاده از غشاهایی با پوشش محافظ مانند پلی تترا فلورو اتیلن (PTFE) می­ تواند به کاهش نیازهای تعمیر و نگهداری کمک کند.
افزایش طول عمر: دیفیوزرهای دیسکی طول عمر نسبتا طولانی دارند. آنها همچنین در مخازنی که تعویض دیفیوزر کاری پرهزینه و وقت گیر است مفید هستند.	هزینه بیشتر: چیدمان دیفیوزر دیسک اغلب بیشتر از چیدمان دیفیوزر لوله ای است	قابلیت اختلاط بالا: بسیاری از دیفیوزرهای لوله ای تمایل به تولید حباب ­های نسبتاً بزرگ دارند. حباب‌ های بزرگ که اغلب با پخش‌کننده‌ های لوله ای تولید می ‌شوند، قابلیت ‌های اختلاط عالی را ارائه می‌ کنند.	احتمال خرابی بیشتر: از آنجایی که دیفیوزرهای لوله دارای روزنه های بزرگ­تری نسبت به دیفیوزرهای دیسکی هستند، احتمال خرابی افزایش می­ یابد.
نرخ شکست کندتر: از آنجایی که دیفیوزرهای دیسکی معمولاً دارای سوراخ‌ های کوچک‌تری نسبت به دیفیوزرهای لوله ای هستند، نرخ خرابی کمتری دارند. اگر یکی از دهانه ­ها ترک بخورد، هوا را با سرعت کمتری نسبت به دهانه بزرگتر نشت می­کند و به طور کلی باعث آسیب کمتری به سیستم می­ شود.	شناوری بالاتری دارد: شکل مسطح دیفیوزرهای دیسکی باعث شناورتر بودن آنها نسبت به دیفیوزرهای لوله ای می­ شود. این شناور ممکن است باعث ایجاد حرکت ناخواسته در سیستم دیفیوزر شود.	کاهش زمان کار: کاهش مقدار فولاد ضد زنگ مورد نیاز برای دیفیوزرهای لوله منجر به کاهش زمان کار و تحویل سریع‌تر شبکه ‌های دیفیوزر لوله ای می ‌شود. این ویژگی باعث می ‌شود که دیفیوزر لوله ای به گزینه ‌ای جذاب برای زمانی که زمان چرخش سریع از طراحی تا نصب ضروری است، تبدیل شود.	طول عمر کوتاه تر: دیفیوزرهای لوله ای مانند دیفیوزرهای دیسکی دوام نمی ­آورند، اگرچه استفاده از غشاء با پوشش محافظ می ­تواند به دوام بیشتر دیفیوزر لوله کمک کند.
راندمان انتقال اکسیژن بالاتر: از آنجایی که دیفیوزرهای دیسکی اغلب حباب­های کوچکتری تولید می­ کنند، سطح حباب بیشتری را برای انتقال اکسیژن ارائه می ­دهند.	قابلیت ‌های اختلاط کمتری را ارائه می‌ کند: از آنجایی که دیفیوزرهای دیسکی تمایل به تولید حباب ‌های کوچک ‌تری دارند، قدرت کمتری برای مخلوط کردن ارائه می ‌دهند. با این حال، استفاده از یک دیفیوزر دیسکی حباب درشت مانند ReliaBallTM SSI می تواند به به حداقل رساندن این ضرر کمک کند.		راندمان انتقال اکسیژن کمتر: حباب ­های بزرگتر که اغلب از پخش کننده های لوله تولید می شوند منجر به کاهش راندمان انتقال اکسیژن می ­شوند. با این حال، استفاده از دیفیوزرهای لوله حباب ریز می ­تواند به کاهش این عیب کمک کند.